مس با اندود نیکل به ماده ای متشکل از یک پایه مس یا هسته ای اشاره دارد که با یک لایه نازک از نیکل از طریق یک فرآیند برقی پوشانده شده است. این تکنیک شامل غوطه ور شدن شیء مس در یک محلول الکترولیت حاوی یون های نیکل و استفاده از جریان الکتریکی است که باعث می شود یون های نیکل روی سطح مس رسوب کنند و یک لایه یکنواخت و چسبنده تشکیل دهند. هدف از این آبکاری ترکیب خواص مفید هر دو فلز است: هدایت الکتریکی و حرارتی عالی مس ، و مقاومت در برابر خوردگی برتر نیکل ، سختی و جذابیت زیبایی شناختی (یک پایان روشن و نقره ای). این امر باعث می شود مس با اندود نیکل برای کاربردهایی مانند اتصالات الکتریکی ، وسایل لوله کشی ، سازهای موسیقی و وسایل تزئینی ایده آل باشد ، جایی که مس عملکرد عملکردی را ارائه می دهد در حالی که لایه نیکل در برابر لکه دار کردن ، سایش و آسیب محیطی محافظت می کند.
تمیز کردن مس با اندود نیکل برای جلوگیری از آسیب رساندن به لایه نیکل نازک ، به روشهای ملایم نیاز دارد ، که در صورت استفاده از مواد ساینده می تواند خراشیده یا کسل کننده باشد. در اینجا یک رویکرد دقیق وجود دارد:
تمیز کردن ملایم برای نگهداری منظم: با یک پارچه نرم یا اسفنج مرطوب شده با آب گرم و صابون (با استفاده از مواد شوینده خفیف و غیر ساینده) شروع کنید. به آرامی سطح را پاک کنید تا گرد و غبار ، اثر انگشت یا دانه های سبک از بین برود. با آب تمیز کاملاً بشویید تا باقیمانده صابون از بین برود ، سپس بلافاصله با یک پارچه نرم و بدون چاشنی خشک کنید تا از لکه های آب جلوگیری شود ، که می تواند به مرور زمان نیکل را چسباند.
مقابله با لکه های لکه دار یا سرسخت: برای لکه دار کردن خفیف ، یک محلول از قطعات مساوی سرکه سفید و آب را مخلوط کنید ، یا از مقدار کمی آب لیمو رقیق شده با آب استفاده کنید. این کار را با یک پارچه نرم روی سطح بمالید ، به آرامی در حرکات دایره ای مالیده شود. برای لکه های کمی سرسخت تر ، خمیر را با جوش شیرین و آب (نسبت 3: 1 از جوش شیرین به آب) ایجاد کنید ، آن را با یک پارچه نرم به طور کم استفاده کنید و فشار بیش از حد به آرامی را از بین ببرید تا از خراش جلوگیری شود. کاملاً بشویید و بلافاصله خشک کنید.
از مواد مضر خودداری کنید: هرگز از پاک کننده های ساینده (به عنوان مثال ، پشم فولادی ، لنت های شستشو) ، مواد شیمیایی سخت (به عنوان مثال ، سفید کننده ، آمونیاک ، پاک کننده های اسیدی یا قلیایی) یا جلا های فلزی که برای فلزات بدون پستان طراحی شده اند استفاده نکنید ، زیرا این می توانند لایه نیکل را خنثی کنند یا باعث تغییر رنگ شوند. علاوه بر این ، از قرار گرفتن در معرض طولانی مدت در معرض رطوبت خودداری کنید ، زیرا حتی نیکل در صورت خیس شدن می تواند لکه هایی ایجاد کند.
به طور دقیق ، مس روکش نیکل "زنگ زدگی" را به طور خاص به اکسیداسیون آلیاژهای آهن یا آهن ارجاع نمی دهد و در نتیجه اکسید آهن (زنگ زدگی) ایجاد می شود. با این حال ، بسته به یکپارچگی لایه نیکل ، هنوز هم می تواند تحت شرایط خاص تحت شرایط خاص قرار بگیرد.
آبکاری نیکل به عنوان یک مانع عمل می کند و از مس زیرین از قرار گرفتن مستقیم در معرض هوا ، رطوبت و عناصر خورنده محافظت می کند. نیکل خود در برابر خوردگی بسیار مقاوم است زیرا یک لایه اکسید نازک و پایدار (اکسید نیکل) را روی سطح آن تشکیل می دهد ، که از اکسیداسیون بیشتر جلوگیری می کند. این امر باعث می شود سطح آبکاری شده در برابر لکه گیری ، تغییر رنگ زنگ مانند و تخریب در اکثر محیط های روزمره مقاوم باشد.
با این حال ، اگر لایه نیکل خراشیده ، تراشیده یا فرسوده شود ، مس زیرین در معرض دید قرار می گیرد. مس زنگ نمی زند ، اما با اکسیژن ، رطوبت و آلاینده ها (به عنوان مثال گوگرد در هوا) واکنش نشان می دهد تا یک پتینه سبز (کربنات مس یا سولفات مس) تشکیل شود ، که اغلب به آن "verdigris" گفته می شود. علاوه بر این ، در محیط های مرطوب یا شور (به عنوان مثال ، مناطق ساحلی) ، مس در معرض سریع تر خوردگی می کند ، و لایه نیکل در اطراف منطقه آسیب دیده نیز می تواند در صورت عبور از آلاینده ها از این شکاف مستعد ابتلا به خوردگی موضعی باشد.
به طور خلاصه ، در حالی که مس روکش نیکل زنگ نمی زند ، می تواند لکه دار شود ، پتینه (در صورت قرار گرفتن مس) یا در صورت به خطر انداختن لایه نیکل ، خوردگی موضعی. خراش های مناسب برای نگهداری و نگه داشتن سطح خشک و خشک ، آبکاری را حفظ کرده و از چنین مواردی جلوگیری می کند.
