الزامات محدودیت برای فولاد ضد زنگ دوبلکس

1. کنترل نسبت فاز ضروری است و مناسب ترین نسبت حدود نیمی از فاز فریت و نیمی از فاز آستنیت است. حداکثر تعداد هر یک از فازها نباید از 65% تجاوز کند تا از بهترین عملکرد جامع اطمینان حاصل شود. اگر نسبت دو فاز نامتعادل باشد، به عنوان مثال، اگر تعداد فازهای فریت بیش از حد باشد، تشکیل فریت تک فاز در HAZ جوشکاری آسان است، که به ترک خوردگی تنشی در محیط های خاص حساس است.
2. تسلط بر قانون تبدیل ریزساختار فولاد زنگ نزن دوبلکس و آشنایی با منحنی های تبدیل TTT و CCT هر گرید فولادی ضروری است. این کلید هدایت صحیح توسعه عملیات حرارتی فولاد ضد زنگ دوبلکس، شکل دهی گرم و سایر فرآیندها است. رسوب فازهای شکننده در فولاد زنگ نزن دوبلکس بسیار حساس تر از فولاد زنگ نزن آستنیتی است.
محدوده دمای استفاده مداوم از فولاد ضد زنگ دوبلکس -50~250 درجه است، با حد پایین بسته به دمای انتقال شکننده فولاد، حد بالایی با شکنندگی 475 درجه محدود می شود و دمای حد بالایی نمی تواند بیش از 300 درجه
4. پس از درمان محلول جامد فولاد ضد زنگ دوبلکس، خنک کننده سریع مورد نیاز است. خنک شدن آهسته می تواند باعث رسوب فازهای شکننده شود که منجر به کاهش چقرمگی فولاد به ویژه مقاومت آن در برابر خوردگی موضعی می شود.
5. دمای حد پایین تر برای کار گرم و تشکیل گرم فولاد ضد زنگ دوبلکس کروم مولیبدن بالا نباید کمتر از 950 درجه باشد و فولاد ضد زنگ فوق العاده دوبلکس نباید کمتر از 980 درجه باشد. فولاد ضد زنگ دوبلکس مولیبدن کم کروم نباید کمتر از 900 درجه باشد تا از ترک‌های سطحی ناشی از بارش فازهای شکننده در طول فرآیند جلوگیری شود.