ملاحظات کلیدی برای ماشینکاری مس خالص

انتخاب ابزار برای ماشینکاری مس خالص بسیار مهم است. مس خالص تراشه‌های طولانی و پیوسته تولید می‌کند و به راحتی به لبه برش می‌چسبد، که منجر به ایجاد لبه بالا (BUE) و کیفیت پایین سطح می‌شود.

ابزارهای کاربید با سختی بالا و مقاومت در برابر سایش رایج ترین انتخاب هستند. کاربید دانه ریز{1}} بدون پوشش یا ابزارهایی با پوشش صاف قلع می‌توانند اصطکاک و چسبندگی را کاهش دهند. ابزارهای فولادی با سرعت بالا نیز برای ماشینکاری با سرعت پایین-استفاده می‌شوند اما سریع‌تر سایش می‌شوند.

هندسه ابزار باید بر کاهش نیروی برش و چسبندگی تمرکز کند. یک زاویه چنگک بزرگ برای کاهش تغییر شکل و حرارت برش توصیه می شود. لبه برش تیز به به حداقل رساندن اکستروژن و چسبندگی مواد کمک می کند. زاویه فاصله مناسب از اصطکاک بین جنب ابزار و قطعه کار جلوگیری می کند. صفحات چنگکی صیقلی برای کاهش چسبندگی تراشه و بهبود جریان تراشه بسیار مفید هستند.

مس خالص نرم اما چسبنده است، بنابراین پارامترهای غیر منطقی باعث سایش شدید ابزار و پوشش ضعیف سطح می شود.

به طور کلی سرعت برش بالا، سرعت تغذیه متوسط ​​و عمق برش مناسب مناسب است. سرعت بالا به شکستن تراشه ها و کاهش لبه های ساخته شده- کمک می کند. با این حال، سرعت بیش از حد بالا سایش ابزار را تسریع می کند.

نرخ تغذیه نباید خیلی کم باشد، زیرا ممکن است به جای برش باعث اصطکاک و اکستروژن شود. یک خوراک متوسط ​​به شکل گیری تراشه های پایدار کمک می کند. عمق برش با سفتی قطعه تعیین می شود. برش خیلی کم عمق اغلب به دلیل مالش ابزار منجر به کیفیت پایین سطح می شود.

مس خالص معمولاً براده های بلند، مجعد و نشکن را تشکیل می دهد که می تواند به راحتی دور ابزار یا قطعه کار بپیچد، سطح ماشین کاری شده را خراش دهد یا حتی خطرات ایمنی ایجاد کند.

استفاده از ابزارهایی با شیارهای تراشه‌شکن-برای پیچاندن و شکستن تراشه‌ها.

استفاده از مایع برش کافی برای کمک به شستشوی چیپس ها.

تنظیم پارامترهای برش برای ترویج شکستن تراشه.

حذف منظم تراشه در حین ماشینکاری برای حفظ سطح و دقت ابعاد ضروری است.

سیال برش در ماشینکاری مس خالص بسیار مهم است. خنک‌کاری، روان‌کاری و شستشوی تراشه را فراهم می‌کند و چسبندگی و لبه‌های ساخته شده-را به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهد.

معمولاً از مایعات برش مبتنی بر{0}روغن معدنی یا روغن های امولسیون شده با روانکاری خوب استفاده می شود. آنها اصطکاک بین ابزار، تراشه و قطعه کار را کاهش می دهند، دمای برش را کاهش می دهند، سطح را بهبود می بخشند و عمر ابزار را افزایش می دهند. ماشینکاری خشک معمولاً توصیه نمی شود مگر در شرایط خاص سرعت بالا.

مس خالص استحکام کمی دارد و به راحتی تحت نیروی گیره یا نیروی برش تغییر شکل می دهد. بستن بیش از حد{1}} باعث تغییر شکل الاستیک یا پلاستیکی می شود که منجر به خطاهای ابعادی می شود.

برای جلوگیری از تغییر شکل موضعی از نیروی گیره یکنواخت استفاده کنید.

برای کاهش فشار، سطح تماس را افزایش دهید.

برای جلوگیری از لرزش، از قطعات دیواره نازک-به اندازه کافی پشتیبانی کنید.

از تنظیم پایدار اطمینان حاصل کنید تا از گپ زدن که باعث زبری ضعیف سطح می شود، جلوگیری کنید.

مس خالص به دلیل شکل‌پذیری بالا، مستعد برگشت{0}} فنری، سوراخ‌شدگی و سطح ضعیف است.

ابزارهای تیز را همیشه نگه دارید.

از پاس های نهایی با خوراک کم و سرعت مناسب استفاده کنید.

بلافاصله پس از ماشینکاری، فرزها را جدا کنید.

دمای محیط را کنترل کنید، زیرا مس دارای انبساط حرارتی نسبتاً بالایی است که بر ابعاد دقیق تأثیر می گذارد.

سطح مس خالص از نظر شیمیایی فعال است و به راحتی با برش مایع، گرد و غبار یا عرق دست اکسید یا آلوده می شود.

برای قطعاتی که نیاز به آبکاری، جوش، پرداخت یا مونتاژ بعدی دارند، تمیز کردن پس از ماشینکاری و عملیات ضد اکسیداسیون- ضروری است. ذخیره سازی مناسب می تواند از تغییر رنگ و کاهش عملکرد جلوگیری کند.

ماشینکاری مس خالص نیاز به کنترل همه جانبه بر ابزارها، پارامترها، مدیریت تراشه، سیال برش، تثبیت، و{0}}پس پردازش دارد. چالش اصلی غلبه بر چسبندگی، استحکام کم و تمایل به چسبندگی آن است. با طراحی فرآیند معقول و عملیات دقیق، قطعات مسی خالص می توانند به دقت ابعادی بالا و کیفیت سطح عالی دست پیدا کنند و نیازهای کاربردهای الکتریکی، حرارتی، مکانیکی و تزئینی را برآورده کنند.