1. ترکیب شیمیایی
درجه 5 (TI-6AL-4V): حاوی 6 ٪ آلومینیوم (AL) و 4 ~ وانادیوم (V) است که مابقی آن تیتانیوم است. میزان آلومینیوم بالاتر باعث افزایش استحکام می شود ، در حالی که وانادیوم مقاومت و مقاومت در برابر گرما را بهبود می بخشد.
درجه 9 (TI-3AL-2.5V): حاوی 3 ٪ آلومینیوم و وانادیوم 2.5 ~ است. محتوای آلیاژ پایین آن باعث می شود انعطاف پذیر تر اما از درجه 5 قوی تر شود.
2. خصوصیات مکانیکی
3. مقاومت در برابر خوردگی
درجه 5: در اکثر تنظیمات خورنده عملکرد خوبی دارد اما ممکن است در موارد شدید کمی نسبت به مواد شیمیایی خاص نسبت به درجه 9 مقاوم باشد ، اگرچه اختلاف برای اکثر برنامه ها حداقل است.
درجه 9: غالباً به دلیل مقاومت در برابر خوردگی برتر در محیط های بسیار تهاجمی ، مانند آب شور غلیظ یا مواد شیمیایی صنعتی ، به دلیل کم بودن آلومینیوم (آلومینیوم بالا گاهی اوقات می تواند مقاومت را در شرایط اسیدی خاص کاهش دهد) مورد ستایش قرار می گیرد.
4 مقاومت دما
درجه 5: قدرت را در دماهای بالاتر (حداکثر 400 درجه /752 درجه فارنهایت) بهتر از درجه 9 حفظ می کند ، و آن را برای اجزای در معرض گرمای متوسط مانند قطعات موتور جت یا توربین های صنعتی مناسب می کند.
درجه 9: مقاومت در برابر حرارت پایین تر ، با کاهش قدرت به طرز چشمگیری بالاتر از 300 درجه /572 درجه F. برای کاربردهای درجه حرارت بالا کمتر ایده آل است.
5. ماشینکاری و شکل گیری
درجه 5: سخت تر و قوی تر ، که ماشین ، جوشکاری یا شکل دادن به شکل های پیچیده را دشوارتر می کند. به ابزارهای تخصصی و سرعت پردازش کندتر ، افزایش هزینه های تولید نیاز دارد.
درجه 9: ساخت و ساز ، خم ، جوش و دستگاه آسان تر. مقاومت پایین تر آن باعث کاهش سایش ابزار می شود و باعث می شود کاربردی که نیاز به طرح های پیچیده یا ساخت گسترده دارند ، مقرون به صرفه تر شود.
6. هزینه
درجه 5: به طور معمول به دلیل محتوای بالاتر آلیاژ (بیشتر وانادیوم و آلومینیوم) و پیچیدگی اضافه شده در پردازش ماتریس قوی تر و سخت تر ، از درجه 9 گران تر است.
درجه 9: به طور کلی به لطف ترکیب آلیاژ ساده تر و شکل گیری بهتر ، هزینه کمتری دارند ، چه در مواد اولیه و چه در ساخت.
7. برنامه ها
اجزای هوافضا (قاب هواپیما ، قطعات موتور ، دنده فرود) که نسبت به وزن بالا و مقاومت دما بسیار مهم است.
ایمپلنت های پزشکی (تعویض لگن ، وسایل دندانپزشکی) به دلیل سازگاری زیست سازگاری ، استحکام و مقاومت در برابر مایعات بدن.
تجهیزات ورزشی با کارایی بالا (قاب های دوچرخه ، کلوپ های گلف) که در آن دوام تحت استرس وجود دارد.
ماشین آلات صنعتی که نیاز به قدرت در محیط های خورنده یا درجه حرارت بالا دارند.
لوله کشی ، لوله و اتصالات برای پردازش شیمیایی یا کاربردهای دریایی ، جایی که مقاومت در برابر خوردگی و تشکیل آن در اولویت قرار دارد.
کشتی های فشار و مبدلهای حرارتی که باید در هندسه های پیچیده شکل بگیرند.
اجزای معماری یا قطعات ساختاری سبک وزن که در آن استحکام متوسط و سهولت ساختگی مهم است.
برخی از دستگاه های پزشکی (به عنوان مثال ، ابزارهای جراحی) که در آن انعطاف پذیری از حداکثر قدرت مهمتر است.
