تفاوت بین EN 1.7230 فولاد و نیکل 600

Difference between EN 17230 steel and nickel 600

تفاوت بین فولاد EN 1.7230 و نیکل 600

EN 1.7230 یک فولاد کروم-مولیبدن (آلیاژ فروآلیاژ) است که به دلیل استحکام شناخته شده است. در حالی که نیکل 600 (آلیاژ 600، UNS N06600) یک آلیاژ نیکل{5} بالا با مقاومت در برابر خوردگی عالی، به ویژه در کلریدها، و عملکرد عالی در دمای-بالا است. تفاوت اصلی آنها در ترکیب پایه آنها (آهن و نیکل) و کاربردهای ناشی از آن نهفته است: فولاد برای استحکام / سختی عمومی استفاده می شود، در حالی که نیکل 600 برای مقاومت در برابر حرارت / خوردگی شدید استفاده می شود.

متریال اینکونل 600 چیست؟

اینکونل 600 یک آلیاژ نیکل-کروم با مقاومت عالی در برابر اکسیداسیون در دمای بالا-و مقاومت در برابر خوردگی خوب در محیط‌های کربوردار و حاوی کلرید-است. Inconel 600 یک آلیاژ نیکل-کروم است که برای استفاده در محیط های مختلف از دمای پایین تا بالا (تا 2000 درجه فارنهایت/1093 درجه) طراحی شده است.

EN 1.7230 یک فولاد کم آلیاژ-متوسط آلیاژ-کوئنچ و گرم شده با کربن است (گریدهای مربوطه شامل 34CrNiMo6 است). ویژگی های اصلی آن استحکام بسیار بالا، چقرمگی عالی، و سختی پذیری خوب است که از طریق ترکیب آلیاژی کروم، نیکل و مولیبدن و عملیات حرارتی خاموش و معتدل به دست می آید. این به طور خاص برای ساخت اجزای مهم و سنگین-که در برابر استرس زیاد، بارهای ضربه ای بالا و بارهای متناوب مقاومت می کنند، مانند میل لنگ موتور دریایی، چرخ دنده های بزرگ، محورهای وسایل نقلیه سنگین-، ارابه فرود هواپیما، و میله های اتصال{9} با کارایی بالا استفاده می شود. این یک ماده ساختاری اصلی با الزامات عملکرد مکانیکی بسیار بالا در ماشین‌آلات مهندسی، وسایل نقلیه سنگین و زمینه‌های انتقال نیرو است.

نیکل 600 (همچنین به نام اینکونل 600 نیز شناخته می شود) آلیاژی مقاوم در برابر حرارت-بر پایه نیکل{2}}کروم{3}}مقاومت با محلول جامد{4}} با ساختار آستنیتی، دارای استحکام-در حرارت بالا، مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر اکسیداسیون است. اگرچه اغلب به عنوان «فولاد ضد زنگ» طبقه‌بندی می‌شود، اما به‌طور دقیق، آلیاژی مبتنی بر نیکل است (محتوای نیکل بیشتر یا مساوی 72%)، که به‌طور قابل‌توجهی متفاوت از فولادهای ضد زنگ سنتی کروم-نیکل (مانند 304){11}} ترکیب شیمیایی (ASTM B168 Residance Overall Cortelic) اسید کلریدریک، اسید سولفوریک، و اسید فسفریک (اسیدهای غیر اکسید کننده)، اما عملکرد در اسید کلریدریک غلیظ یا اسید سولفوریک با دمای{15} بالا بدتر می‌شود. محیط قلیایی: مقاومت عالی در برابر قلیاهای سوزاننده (مانند NaOH)، به ویژه در قلیاهای مذاب با دمای بالا. محیط‌های کلریدی: مقاومت بهتر در برابر خوردگی حفره‌ای و شکافی نسبت به فولاد ضد زنگ 304، اما به خوبی مولیبدن{20}}حاوی اینکونل 625 نیست.

فولاد EN 1.7230 (G34CrMo4)

نوع:فولاد آلیاژی مبتنی بر آهن-.

عناصر اصلی آلیاژی:کروم (Cr) و مولیبدن (Mo) و مقدار قابل توجهی آهن (Fe).

کاربردهای اصلی:فولاد مهندسی، استحکام خوب و مقاومت در برابر سایش، معمولاً نیاز به عملیات حرارتی دارد.

خواص:استحکام مکانیکی خوب است، اما برای محیط‌های بسیار خورنده یا دمای بالا مانند نیکل 600 مناسب نیست.

نیکل 600 (UNS NO6600)

نوع:سوپرآلیاژ مبتنی بر نیکل-.

عناصر اصلی آلیاژی:محتوای نیکل بالا (حداقل 72%)، محتوای کروم (14-17%)، محتوای آهن (6-10%).
کاربردهای اصلی:دمای بالا، محیط‌های خورنده (فرآوری شیمیایی، هوافضا).

خصوصیات:مقاومت عالی در برابر کلریدها (حتی در دماهای بالا/غلظت های بالا)، مقاومت در برابر اکسیداسیون در دمای بالا و خوردگی محلول قلیایی، غیر مغناطیسی، استحکام را در دماهای بالا (تا حدود 2000 درجه فارنهایت/11093 درجه) حفظ می کند.

مقایسه ترکیب شیمیایی: EN 1.7230 فولاد در مقابل نیکل 600

عنصر	فولاد EN 1.7230 (فولاد آلیاژی، 25CrMo4)	نیکل 600 (UNS N06600)
آهن (آهن)	تعادل (~96-97%)	6.0 - 10.0 %
نیکل (Ni)	–	بزرگتر یا مساوی 72.0 %
کروم (کروم)	0.90 - 1.20 %	14.0 - 17.0 %
مولیبدن (Mo)	0.15 - 0.30 %	–
منگنز (Mn)	0.60 - 0.90 %	کمتر یا مساوی 1.00 %
کربن (C)	0.22 - 0.29 %	کمتر یا مساوی 0.15 %
سیلیکون (Si)	کمتر یا مساوی 0.40 %	کمتر یا مساوی 0.50 %
فسفر (P)	کمتر یا مساوی 0.025 %	کمتر یا مساوی 0.015 %
گوگرد (S)	کمتر یا مساوی 0.025 %	کمتر یا مساوی 0.015 %
مس (مس)	–	کمتر یا مساوی 0.50 %

مقایسه کاربرد: EN 1.7230 Steel در مقابل نیکل 600

صنعت / حوزه کاربردی	فولاد EN 1.7230 (25CrMo4)	نیکل 600
طبقه بندی مواد	فولاد سازه‌ای آلیاژی بالا-استحکام پایین-(HSLA)	آلیاژ کروم-نیکل با کارایی بالا{{1}
اصل برنامه اصلی	انتخاب شده برایاستحکام کششی و تسلیم بالا، چقرمگی خوب و مقاومت در برابر خستگی در محیط‌های غیرخورنده و غیرخورنده از نظر مکانیکی.	انتخاب شده برایمقاومت در برابر خوردگی استثنایی،{0}}استحکام دمایی بالا، و مقاومت در برابر اکسیداسیون در محیط‌های شیمیایی یا حرارتی شدید.
خودرو و حمل و نقل	استفاده اولیه: اجزای{0}}با فشار زیاد مانند میل لنگ، میله‌های اتصال، تیرهای محور، چرخ دنده‌ها و بخش‌های فرمان.	استفاده محدود؛ برای اجزای{0}}درجه حرارت بالا مانند محفظه های توربوشارژر یا سوپاپ های اگزوز در موتورهای عملکردی.
ماشین آلات عمومی و تجهیزات سنگین	شفت‌ها، دوک‌ها، پیچ‌ها، ناودانی‌ها، سیلندرهای هیدرولیک و قطعات ساختاری با استحکام بالا-در پرس، جرثقیل و تجهیزات معدن.	بست های تخصصی، فنرها و قطعات ابزار برای خدمات خورنده یا دمای بالا در ماشین آلات.
نفت و گاز (داخل چاه/سرچاه)	یقه‌های مته، اتصالات ابزار، سنبه‌ها و سایر اجزای{0}}دارای استحکام و فشار بالا{1}}(محافظت از خوردگی توسط محیط یا پوشش).	محفظه ابزار دقیق، اجزای سرچاهیبرای سرویس-درجه حرارت بالا و غیر ترش.
تولید برق (توربین)	شفت توربین، پیچ و مهره، و سایر اجزای{0}}دوار/استاتیک با قدرت بالادر توربین های بخار و گاز (که در محیط های تمیز و کنترل شده کار می کنند).	قوطی‌های احتراق، غلاف‌های ترموکوپل، مهر و موم‌های توربین، و پیچ و مهره{0}}در دمای بالا.
شیمی و پتروشیمی	در نواحی خیس شده{0}در فرآیند استفاده نمی شود. استفاده شده برایتکیه گاه های ساختاری، سکوها و بدنه شیرها(به شدت رنگ آمیزی شده / روکش شده).	استفاده اولیه: صدا خفه کن کوره ها، لوله های مبدل حرارتی، و تجهیزات تولید سوزاننده (NaOH).
هوافضا	در اجزای ارابه فرود، پایه‌های موتور و سایر قطعات بدنه هواپیما با استحکام بالا (با توجه به اقدامات حفاظتی سخت‌گیرانه) استفاده می‌شود.	اجزای محفظه احتراق، مهر و موم توربین، و سخت افزار موتور با دمای بالا-.