1. تعریف شکل پذیری در آلیاژهای مس
کشیدگی در زمان شکست (%EL): درصد افزایش طول نمونه آزمایش قبل از شکستگی (مثلاً 30٪ EL به این معنی است که ماده 30٪ طول اولیه خود را کشیده است).
کاهش مساحت (%RA): درصد کاهش سطح مقطع-در نقطه شکست، نشاندهنده توانایی ماده در "گردن" (به صورت موضعی) بدون شکستگی است.
آنیل (O) مزاج: بالاترین شکل پذیری، زیرا عملیات حرارتی تنش های داخلی را از بین می برد و دانه ها را تصفیه می کند.
مزاج سرد-کارآمد (H).: شکلپذیری با افزایش کار سرد کاهش مییابد (مثلاً H24=نصف-سخت، H14=کامل-سخت) به دلیل سخت شدن کرنش.
عناصر آلیاژی: محتوای کم روی (Zn)، قلع (Sn) یا آلومینیوم (Al) عموماً انعطاف پذیری را حفظ می کند. آلیاژ بالا یا افزودن سرب (Pb) (برای ماشین کاری) ممکن است کمی آن را کاهش دهد.
2.-نمرات آلیاژ مس با شکل پذیری بالا برای طراحی/ مهر
انتخاب مزاج: برای حداکثر شکلپذیری در طراحی/ مهر زنی، دمای «آنیل شده (O)» را مشخص کنید. از مزاج سرد- (H24، H14) اجتناب کنید، مگر اینکه فرآیند نیاز به استحکام متوسط با تغییر شکل محدود داشته باشد.
محدودیت های آلیاژی: برنجهای حاوی سرب- (مثلاً C36000، %EL=15-20%) دارای شکلپذیری کمتری هستند و برای کشیدن عمیق توصیه نمیشوند-برای مهر زنی یا ماشینکاری ساده توصیه نمیشوند.
هزینه-فایده: C11000/C26000 بهترین تعادل شکل پذیری و هزینه را برای اکثر کاربردهای تجاری ارائه می دهد. C10200 برای موارد استفاده حساس به-خلوص یا خوردگی- بالا ترجیح داده میشود.









